Is urrainn dhomh a ràdh gu bheil an duine gu math fortanach gu robh a leithid de bhòidhchead ag iarraidh a thoileachadh, agus bha gach fear a’ còrdadh ris a choileach togarrach le a teanga teth. Cha bhith na triùir nigheanan a’ dìochuimhneachadh mu dheidhinn a chèile nas motha - bidh pògan dìoghrasach gan gluasad às an ciall, agus fhad ‘s a tha iad a’ suirghe air a’ chrann chumhachdach bho thrì taobhan, tha an sùilean air a’ chamara cho lag agus chì thu gu bheil am pròiseas seo a’ còrdadh riutha gu mòr. Eh, mar a bu toil leam a bhith a’ fògadh an sliseagan teann agus a’ dòrtadh mo fhuarain air na trì dhiubh!
Feumaidh a h-uile nighean ionnsachadh mar a gheibh iad gnè. Agus tha e math nuair a tha pàrantan a 'tuigsinn mu dheidhinn. Dh’ fheuch a h-athair ris an t-slighe fhurasta a theagasg dhi, ach thuirt a màthair gu robh fios aice na b’ fheàrr mar a dhèanadh i suirghe agus suirghe. Cho-dhùin iad gun a bhith a 'beantainn ris a h-asal fhathast, ach theagaisg iad deagh mhodhan dhi anns a' phussy agus am beul. Thionndaidh a 'mhàthair a-mach gu bhith na mhaighstir sgileil agus dh' ionnsaich i an dòigh cheart don nighean aice. Abair teaghlach iongantach!
'S e Little Hands an t-ainm a th' air an duine.)